HOCİBAT’DA ÇOCUKLUĞUM 6:

           Eskiden Köyümüz ve bölgedeki her ev ayni tip ve plandaydılar. (eski köy evleri bölümünde detaylı açıklama var) Her evde açık çoban ateşi yakılarak yemek ve ısınma ihtiyacı karşılanırdı bu nedenle oduna fazla ihtiyaç olurdu. Kışın rahat etmek için herkes evin arka kısmına önceden hazırlanan odunları depolardı. Bu odunları imece yapılarak komşu kadın ve kızlar arkaları ile (5-10) kişilik gruplar halinde taşırlardı. 

           Bir gün rahmetli Rıfat dayımın odun taşıma imecesi var ve getirilen odunlar evin arka kısmındaki yerlere bırakılıp müsait bir zamanda istif ediliyordu. 1952-53 yıllarında Ben ve Dursun Ali ile Ali SALİHOĞLU bu taşınan odunlar arasından KUKARI (Çoban ateşini karıştırıp yayılmasında kullanılan)  yapmak için çatallı kumar ağaçlarını seçerek fazlalıkları kesip kendimize göre bir iş yapıp faydalı olmak için avluda bulunan Kopliyi (dehreyi) alarak sözde KUKARI yapmaya başladık.

          Çocuk yaşta olduğumuzdan Kopliyi istenilen yere dengeli vurup kesemiyoruz. Sıra ile ağacı ve Kopliyi tutarak kesmeye devam ediyoruz. Dursun Ali Kopliyi eline aldı Ali’de odunu tutmaya devam ediyor. Bir ara Ali’nin bağırmasıyla şoke olduk ve baktık ki Alinin İşaret parmağı kesilmiş ve nerdeyse kopmak üzere olduğunu gördüm. Bu sesi duyan komşu evde bulunan Asiye hala ve diğer yaşlı kadınlar gelip Alinin ksilen parmağını iptidai olarak sarıp kan akmasını durdurdular ve o parmak yerine kaynadı ve şimdi sağlamdır.

          Şimdi nadiren bir araya geldiğimizde Ali parmağını bize gösterip çocukluk anılarımızı hatırlayıp hatırlamadığımızı sorup o anı yaşayarak gülüyoruz.   

                                                                                     Mevlüt SALİHOĞLU

                                                                                     Mühendis 12.12.2009