Bu ay Ramazan İftar ve Sahur oluşunu bildiren çocukluk anılarımdan birini hatırladım. Hocibat’ta (Akdere) eskiden Ramazan’a girilirken Arifesinde RAMAZAN’NIN geldiğini köy halkına duyurmak ve neşeyi muhabbetle karşılamak için, İftar ve Sahur oluşunu bildiren rahmetli dayım Rıfat SALİHOĞLU fahri olarak yaptığı işi.

      Tenekecilerden aldığı yarı paslı BORUSUNU alıp her Ramazan arifesinde ve iftar ile sahurda evinin avlusundaki tepeye gider uzun uzun defalarca öttürdüğünü.

      Hocibatta (Akderede) eskiden Ramazanda oruç’un açılması iftarın olduğunu anlamak için bu boru sesini bekler ve boru sesi ile orucunu açardı. Bu boru sesinden başka halka duyuracak başka bir iletişim şekli yoktu. Bu nedenle boru bizim için büyük bir önem arz etmekteydi.

      Sahurda da bu boru sesini bekler ona göre sahura kalkılırdı. Sahurda uykudakileri uyandırmak için daha fazla ve uzunçalardı. Önce Hocibatın duyacağı Güney Batı yönüne doğru borsunu çevirir ve sonrada Kantevanın duyacağı kuzey yönüne, daha sonra güney doğuya Seslikaya’ya dönerek duyduklarına kanaat getirdiğinde bırakırdı.

      Biz çocuklar her iftar vaktine yakın dayımım çevresinde halka oluşturur bu güçlü boru sesinin nasıl çıktığını merak ederek dinlediğimizi ve boru sesi bittiği gibi yarış edercesine koşuşturup İftar sofrasına yetiştiğimizi.

      Teknolojinin gelişmesi bu geleneğimizi maziye bıraktı.  

      Ruhun şad mekânın cennet olması dileğimle Allahtan gani gani rahmet dilerim Rıfat dayım.  
 
 

                                                                                  Mevlüt SALİHOĞLU